2004 yılında Finlandiyalı iki kafadarın kurduğu grubun ilk albümünü 2006 yılında piyasaya sürülür. Biraz Katatonia’nın ilk yıllarından, biraz November’s Doom’dan ve biraz da Paradise Lost’un Gothic albümünden esintiler taşıyan grup çok az bilinmesine rağmen dikkate değer bir performans sergilemektedir.

Benim grupla tanışmam, 2009 yılında çıkattıkları “The Quietude Plains” albümü ile oldu. Doom Metal’den beklenen akılda kalıcı melodiler, ağlayan haykırışlardan, güçlü brutal vokallerden, harika piyano partisyonlarından veya benzer Doom Metal klasiği aklınıza gelen tüm elementleri bu albümde rahatlıkla bulabilirsiniz.

Şahsi fikrimce albümün öne çıkan bir parçası yok. Hatta albümdeki şarkıların birbirinden çok da fazla bir farkı da yok. Albümde genellikle sabit bir ritim ve ruh hali mevcut. Sadece albümün 4. şarkısı Beyond The Trails Of Torment’te grup zaten düşük olan ritmi biraz daha düşürüp neredeyse Funeral Doom diyebileceğimiz bir performans sergiliyor. Fakat sonra tekrardan klasik sounduna hızlı bir dönüş yapıyor.

Gruptaki müzisyenlik genel olarak başarılı. Birer virtüöz değiller ya da zaten yaptıkları müzik virtüöz olup olmadıklarını anlayabileceğimiz bir türden değil ama grup yaptıkları işte oldukça iyiler ve çok da güzel doyurucu bir sound elde etmişler.

Keyifle bir Doomdeath grubu dinlemek canınız çektiğinde bu albüme bir fırsat verebilirsiniz. Yılın en iyi albümü değil ama yine de keyifli bir albüm. Elbette ki bir şans tanınabilir.