Samael adındaki bir grubu tanıtırken aslında aynı kişilerden oluşan iki farklı grubu tanıtmalıyız. Birisi 1987 yılında kariyerine İsviçre’de başlayan, ağır Satanizm imgeleri içeren karanlık bir Black Metal grubu, ikincisi ise 1996 yılından itibaren aynı isim altında elektronik metal müzik üzerine distorte olmuş bir metal benzeri bir vokal ile müzik icra eden bir Industrial Metal grubu.

Grubun 1996 öncesi Black Metal yaptığı dönemlerdeki albümlerindeki basit ritimler ilgi çekicidir. Basit derken mübalağa etmiyorum. Gerçekten de duyduğunuz duyacağınız en basit melodilerden bahsediyorum. Pek öyle İskandinav Black gruplarındaki gibi ritimleri yoktur. Daha çok bir Punk, Thrash grubu bu tarz basit melodiler kullanır.

Grubun kariyerinde yer alan köklü değişim, elbette ki sancısız olmadı. Grubun 1990′ların başında “Blood Ritual” ve “Ceremony Of Opposites” isimli muhteşem Black Metal albümleri ile yapmış olduğu dinleyici kitlesinin grubu terk etmesi ve looser metal grupları listesinde +1 rakamı kadar bir değeri kalmasına yol açtı.

1996 yılından sonra çıkarttığı 4 albüm ve 1 EP tek bir MTV gösterimi haricinde hiç bir ciddi başarı elde edemedi. Çünkü ne metal dinleyicisinin kalbini fethedebilecek, ne de elektronik müzik severlerini fethedecek bir müzik türü değildi. Arada kalan ne idüğü belirsiz bir tarzdı.

Nisan 2009′da Samael’den yeni bir albüm haberi aldık. Eminim ki kapağa baktığınızda etkileneceksiniz. İlk intibam gerçekten çok olumlu oldu. Albümü dinlemeye başladığımda ise “işşşte bu” dedim. Grup yine metal yapıyor, köklerine geri dönmüş! Symphonic Black Metal, Industrial Metal arası bir yerlere. Elektronik elementler ve klavye kullanımı halen daha mevcut ama eskisi kadar suyu çıkartılmamış. Production çok daha kaliteli ve müzikal olarak çok daha doyurucu bir müzik. Albümdeki vokal tarzında bir Venom ekolü hissettim nedense. Ah bir de vokalde distortion efektini kullanmasalar artık. Bugüne kadar yaptıkları en sert albümlerden birisi olduğu kesin.

Samel’in en eski fanlarından birisi olarak bu albümden keyif aldığımı söylemeliyim. Yine de beni rahatsız eden bir şeyler halen daha var. Vokaldeki distortion müziği çok gürültülü yapıyor. Vorphalack’ın potansiyelini kullanmasını engelliyor ve yapay bir sound yaratıyor. Davulda aralıksız çift kros atılıyor olması da bir süre sonra müziği tek düzeliğe sürüklüyor. Samael’in en teknik albümü olduğu kuşkusuz ama halen daha bir “Blood Ritual” veya “Ceremony Of Opposites” tadını vermekten çok uzakta.