Blackie Lawless adındaki egzantrik kişilik tarafından önderliği yapılan W.A.S.P, kariyerinde çok sayıda iniş ve çıkış yaşamış, özellikle eşsiz sahne performansları ile tanınan Los Angeles’lı bir Amerikan Hard Rock grubudur.

Blackie Lawless popüler olabilmek adına tüm malzemeyi gayet iyi kullanmıştır. Seyircilerin üzerine pişmemiş et fırlatmak, yarı çıplak modellere sahnede şov amaçlı işkence yapmak da dahil tüm yollar mübahtır onun popüler olma macerasında. Yasaklanacağını bile bile hazırlanan şarkı sözleri ve ardından asi çocuk rollerini oynamak da şovun bir parçasıdır ve 1980′li yıllarda kimse bu şovu Ozzy Osbourne ve Blackie Lawless kadar iyi yapamıyordu.

1989 yılında yayınlanmış olan The Headless Children ve bir sonraki albümleri The Crimson Idol W.A.S.P’ın kariyerinin doruk noktalarıdır. The Headless Children güçlü ritimleri ve Blackie’nın hırıldamaları ile daha sert bir albüm iken “The Crimson Idol” ise balladları ile öne çıkan bir albümdür.

Albümün açılış şarkısı “The Heretic (The Lost Child)” benim Heavy Metal ile ilk tanıştığım şarkılardan bir diğeridir. 1980′lerin sonları ve 1990′ların başlarında elden ele dolaşan karışık kaset furyalarından bir tanesinde denk geldiğim, zamanına göre çok sert, son derece maskuler ve güçlü bir şarkıdır. Ergenlik bunalımının ortasında bir çocuğun bu şarkıyı duyduğunda hissettiği enerjiyi şu an yeni nesil hissedebiliyor mu acaba gerçekten merak ediyorum.

The Heretic şarkısı benim kaset çalarımda aylarca çalmıştır. O döneme kadar dinlediğim hiç bir şey Blackie’nin sesine benzemiyordu. Şarkının nakarat kısmında yer alan fısıldama ve geçiş efektleri de şarkıya özel bir hava ve mistisizim katıyordu. Böylesine bir duygu selini yaşayabilmek için neredeyse 20 yıldır binlerce onbinlerce grup/albüm dinledim ama maalesef nafile. Her şey zaman, mekan ve şahısların doğru kombinasyonundan ibaretti. Şu anda dinlediğimde elbette ki aynı duyguları hissedemiyorum ama ergenlik çağımda tam da hissetmek istediğim duyguları veren içimdeki asi çocuğu ortaya çıkaran eşsiz bir parçadır “The Heretic”.

Albümde tüm parçalar belirli bir kalitenin üzerindedir. Diğer sevdiğim şarkılar arasında “The Headless Children” ve “Thunderhead”i sayabiliriz. Blackie’nin o eşsiz balladlarından bir tanesi olan “Forever Free” de kesinlikle dikkate değer bir parçadır.

Benim için özel bir anlamı olan, çocukluktan çıkış bunalımımı dorukta yaşadığım albümlerden bir tanesi olan “The Headless Children”‘ı dinlemenizi şiddetle öneririm. Belki siz benim hissettiklerimi hissetmeyeceksiniz ama en azından 1980′lerde de bu müzik gerçekten de iyi yapılıyormuş diyeceğinize eminim.