Çok uzun zamandır bu albümün inceleme yazısını yazmak istiyorum ama bir türlü bu albüm için söyleyecek “Mükemmel”, “Olağanüstü” gibi bir kaç klişe kelimeden fazla bir şey bulamıyorum. Bu nedenle bu yazı muhtemelen çok kısa olacak.

Death grubunu ve arkasındaki Chuck Schuldiner’ı bilmeyen bir Metal dinleyicisi varsa bence kendisini gördüğü ilk arabanın altına atmalıdır. Chuck, kendisini sadece Death adında bir herhangi bir grupta müzik yapan normal bir insan olarak görmüş, alçak gönüllülüğü, demogojiden uzak, sadece yaptığı müzik ve seyircisi ile ilgilenen karakteri ile yaptığı müzik kadar şahsiyeti ile de kalbimizi fethetmiştir.

Chuck, Death Metal’in ve çok büyük ihtimalle de Technical Death Metal’in mucitlerinden birisidir. Yaptığı kompleks müzikle dünyanın en önemli metal müzisyenlerinin birlikte çalışmak için sıraya girdiği Chuck, hepimizi 13 Aralık 2001 tarihinde ağlattı. Mübalağa etmiyorum. 13 Aralık 2001 günü Chuck öldüğünde gerçekten de yaslar içerisindeydim.

Bu adam benim için sadece bir grupta müzik yapan herhangi birisi değil, bir arkadaştı ve hiç tanışmamış olmamıza rağmen kendime en çok yakın bulduğum insanlardan bir tanesiydi. Hatta ölümünden önceki hastalığının son devresinde annesine gönderdiğim bir mektup, annesi tarafından ona hasta yatağında okunmuştur. Bu adama ve onun yaptığı müziğe karşı duygularımı sanırım başka bir türlü de anlatamazdım. 2001′den beri her yıl 13 Aralık günü benim için yas günüdür. Bir yakınımı kaybetmiş olmanın verdiği üzüntünün aynısını hissederim.

Albüme geri dönersek, başlangıçta da söylediğim gibi “mükemmel” haricinde söylenecek hemen hiç bir şey yok. Death Metal’in vardığı ve belki de varabileceği en son nokta budur. Albümde benim 11 senedir dinleyip de halen daha ancak farkına varabildiğim detaylar ve kalite, Chuck’ın bize eşsiz bir mirası olarak kalıyor.

Bu albüm ve diğer tüm Death albümleri birer Death Metal klasiğidir. Bu müzik bir din olsaydı benim gözümde peygamberi Chuck kutsal kitabı da bu albüm olurdu. Artık başka bir şey söylemiyorum.

Yukarıda gördüğünüz video kliplerden birincisi Chuck’ın çocukluğundan itibaren ailesinin verdiği resim ve video kayıtlarından derlenmiş ve Death Metal’in mucitlerinden birisinin ne kadar da normal ve eşsiz bir insan olduğunu anlatmaktadır.

İkinci klipte ise “Individual Through Patterns” albümünden “The Philosopher” adlı parçayı izleyebilirsiniz.