Gelmiş geçmiş en önemli Thrash Metal gruplarından Slayer, 11. stüdyo albümünü 3 Kasım 2009′da duyurdu. Slayer’ın her yeni albümüne acaba yeni bir South Of Heaven veya Reign in Blood çıkar mı heyecanıyla saldırıyorum. Bu albümde de durum pek farklı olmadı.

Albüm, konuşmalarla ve gerilimi yükselten bir intro ile başlıyor, hemen ardından 30 yıllık vazgeçilmez Thrash metal numarası, cıngır cıngır ritm gitarı tek başına bırakma bass ile güçlendirerek aksak ritmi akıcı kılma numarası çekiliyor. Bu sıradan hoşgeldin, biraz hayal kırıklığı olsa da yine de beklentilerimi düşürmeye yetmiyor. Hemen ardından Tom Araya’nın hiç bir şan tanımına uyuşmayan çığrıntı vokali ile “evet işte ben bu grubu biliyorum” dedirtiyor. Albüm ile aynı ismi taşıyan açılış şarkısı içerisinde Slayer’ın 30 yıllık mirasından taşıdığı tüm öğeler var. Neredeyse bir potpori yapılmış diyeceğim. Ilk yıllarında sıklıkla kullandıkları, kulak tırmalayan saçma sapan soloları, hem de bol zilli akan giden ritimleri ile olgunluk dönemini hem de biraz daha ritmi yüksek modern dönemlerini anımsatan tam bir resmi geçit bu şarkı.

Albümün ikinci parçasından itibaren biraz daha ağırlıklı Reign In Blood etkisi ve modern zamanlardaki ritmi daha yüksek ve daha melodik şarkılarına bir dönüş yapılıyor. Gerçekten çok gazlı ve bana güvenin grupta hiç ama hiç bir yorulma belirtisi yok. Zerre kadar piyasa bir albüm olmamış. Slayer aynen bildiğiniz Slayer.

Grubun bu albümde eski yıllarını çağrıştırmasında Dave Lombardo’nun gruba tekrar geri dönmüş olmasının da etkisi kesinlikle var. Dave kesinlikle bu gruba ait ve Slayer’ın havasında önemli bir yeri var. Slayer, Dave’siz, Dave de Slayer’sız eksik.

Albümün öne çıkan parçaları arasında açılış şarkısı World Painted Blood, yıllar sonra tekrar bir Seasons In The Abyss tadı aldığım şarkı; Beauty Through Order ve Dave Lombardo’nun dahi kendisini geliştirebildiğini ispatladığı Public Display Of Dismemberment şarkısı geliyor. Dave abimiz bu şarkıda benim diyen Death davulcularına taş çıkartmış ki, dinlemeden ölen, bu dünyanın tüm zevklerini yaşamamıştır derim.

Sonuçta, bu albüm bir Slayer albümü ve satın alayım mı almayayım mı diye düşünmek kadar yersiz bir şey olamaz diyorum. Direkt gidin parasını verin, alın ve Slayer’ın son 15 yıldır yaptığı en iyi albümün keyfine varın. Slayer henüz ölmedi, tam tersine olgunlaştı ve daha da saldırganlaştı.

Albümden henüz yayınlanan bir klip olmadığı için sayfada grubun efsane şarkılarından “Raining Blood” şarkısını izliyorsunuz.