İsrail’den çıkan en önemli grup olan Orphaned Land, 6 yıllık sessizliğini 2010 Ocak ayında bozdu. Grup, haklı ünlerini, oryantal ritimleri darbuka, buzuki, cümbüş, saz ve daha nice yerel halk çalgılarını da kullanarak Heavy Metal müzikle gerçekten de başarılı şekilde harmanlayarak edinmiştir.

Grup İsrail’li olunca pek çok kişide acaba İslam ve Hristiyan kültürüne karşı bir saygısızlık içerip içermediğine dair bir merak oluşabilir. Tam tersine, kültürel farklılıkları zenginlik olarak gören ve gerçekten de yaşadıkları bölgede ihtiyaç duyulan barışı yaymayı misyon edinmiştir. Aslında belki de bu işi ciddi manada başaran ilk ve tek gruptur.

2010 yılı albümleri “The Never Ending Way Of ORwarriOR”, grubun eski albümlerinden bir miktar farklılık gösteriyor. Nedir bu farklılık derseniz, grup bu albümde biraz daha Avrupalı, biraz daha Progressive Metal, biraz daha keskin köşeli bir müzikli karşımızda. Grup gün geçtikçe kökenleri olan Death Metal’den uzaklaşıyor, prodüksüyon kalitesini artırıyor ve müzikal yeteneklerini geliştiriyor. Son albümde artık aşikar hale gelen müzikal derinlik, albümün 5. şarkısı olan “The Path Part 2″‘de neredeyse senfonik boyutlara taşınıyor. Bu önemli değişimde No-Man ve Porcupine Tree’den tanıdığımız (ve saydığımız) Steven Wilson’un albümün prodüksiyonunu üstlenmesinin etkisi olduğunu düşünüyorum.

Grubun 8 yıllık bir emeğin sonucu olan 2004 albümleri, efsanevi, Mabool albümünün başarısının üzerine yeni bir albüm yapması gerçekten çok zor olsa gerek. Metal müzik tarihine bir dönüm noktası olarak geçecek o albümün üzerine aynı çizgide yapılan her albüm başarısız olarak nitelendirilecekti. Tek yol yeni bir tarz denemekti ki, grup da zaten aynen bunu yaptı.

Böylesine büyük üç kültürü kucaklayan bir grubun melodi bulmakta sıkıntı çekmesi elbette ki imkansız. Albüm baştan sonra aklınızı başınızdan alacak temalarla dolu. Özellikle tüylerimi diken diken eden bir “The Warrior” adlı parça var ki, şarkı neredeyse bir marş ve neredeyse bir ilahi. Tek kelimeyle olağanüstü bir yetenek ve işçilik örneği.

Grubun müzikal kalitesinde pek çok gelişmiş ve değişmiş dedim ama özellikle Lead Guitar’lardaki değişimi resmen bir “evrim” olarak nitelemek istiyorum. Bir viyolin edasıyla çalınan, artık virtüözlük seviyelerine varmış bir performans sergiliyor grubun lead gitaristi, “Yossi Sa’aron Sassi”.

Sonuç olarak “The Never Ending Way Of ORwarriOR”, muhtemelen bütün bir yıl boyunca ve hatta çok daha uzun süre dinleyeceğime ve sıkılmayacağıma inandığım, sayısız keşfedilmeyi bekleyen detay içeren olağanüstü bir albüm. Satın alınmayı, müzik arşivinde baş köşede durmayı fazlasıyla hak ediyor.

Albümden henüz yayınlanan bir klip olmadığı için sayfada, grubun en popüler şarkılarından birisi olan “Norra El Norra” yı izliyorsunuz.